Standpunt Coen Aalders inzake Avatar

Hallo Lezer,

Als je mij googelt kun je mijn naam aantreffen in een NRC-artikel van maart 2018 over Avatar. Het artikel gaat weliswaar over twee collega-topambtenaren, maar mijn naam wordt er ook in genoemd; ik ben er met de haren bijgesleept. Sinds de verschijning van dit artikel word ik daarop wel eens aangesproken en ik merk dat het tot negatieve beeldvorming leidt. Je verweren tegen beeldvorming is moeilijk.

Ik heb inderdaad Avatar opleidingen gedaan. Voor mij was dat een geschikt programma in het kader van mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik heb tijdens die cursussen nooit iets ervaren wat problematisch was. Ik heb er mensen ontmoet uit wel 40 landen, met ze gewerkt, veel plezier  gehad en veel geleerd. Behalve het volgen van deze cursus in het verleden (de laatste in 2011) ben ik op geen enkele wijze met Avatar verbonden.

Na mijn rechtenstudie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen heb ik ook tijdens mijn loopbaan veel aan opleidingen gedaan, mijn interesse in persoonlijke ontwikkeling is altijd breed geweest. Naast alternatievere programma’s zoals Avatar heb ik opleidingen gevolgd aan instituten als de Academie voor Management van de universiteit van Groningen, INSEAD in Fontainebleau en MIT in Boston.

In mijn werk als interim-manager, adviseur en coach handel ik als een geïntegreerde en onafhankelijke persoon die zich al deze kennis en ervaring op een professionele manier eigen heeft gemaakt. Ik handel altijd in het belang van mijn opdrachtgevers en klanten. Iedere andere suggestie is onjuist.

Hellinger’s blinde vlek

Over de betekenis van de hechting van het kind aan het familiesysteem en de noodzaak om daarvan los te komen om volwassen te worden.

In klassieke familieopstellingen streven we vaak naar volledige harmonie met het systeem van afkomst, het gezin. Wilfried Nelles beweert echter in zijn boek Het leven kent geen weg terug dat de losmaking van ouders (en andere autoriteiten) nodig is om innerlijk volwassen te worden. Soms is zelfs een stevig nee nodig om een cruciale stap naar de volwassenheid te maken. Zonder dit nee staat onze spirituele ontwikkeling niet op volwassen benen maar op kindervoeten. De afwezigheid van dit nee in werk van Hellinger noemt hij Hellinger’s blinde vlek. Verder lezen “Hellinger’s blinde vlek”